"Technika jest sposobem odkrywania"
Martin Heidegger "Technika i zwrot"

 
Dawid Lorenc (taniec współczesny)
Jacek Owczarek
Tancerz, choreograf, pedagog tańca współczesnego. Wykładowca od 2011 roku na Akademii Muzycznej w Łodzi na kierunku Choreografia i Techniki Tańca. W 2006 roku ukończył program Training Cycle w słynnej szkole Anny Teresy De Keersmaker Performing Arts Research and Training Studios w Brukseli, jednej z najlepszych uczelni tańca współczesnego i performingu na świecie. Od 1999 roku związany z Teatrem Tańca Figiel prowadzonym przez Małgorzatę Lorenc. W latach 2003-06 tancerz Teatru Tańca Alter Witolda Jurewicza. Laureat nagród na festiwalach ogólnopolskich i międzynarodowych. Stypendysta: Ministra Kultury w roku 2007, European Commission w latach 2006-2007, Flemish Community w roku 2008 oraz Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego w 2010. Był również uczestnikiem prestiżowej międzynarodowej wymiany programu danceWEB 2010. Uczestnik wielu festiwali, warsztatów, projektów tanecznych oraz wymian młodzieży w Polsce i Europie. W latach 2003-2006 gościnnie występował w spektaklach teatrów dramatycznych w Kaliszu i Legnicy, a także misterium „Po śladach Chrystusa” w Teatrze Wielkim w Warszawie dla TVP. Nagrodzony min. w programie TVP 2 Dolina Kreatywna za jakość wykonania w spektaklu Anety Zwierzyńskiej (Ocean w kieszeni). Wspólnie z Mikko Hyvonenem w 2007 stworzył duet Two Happy Friends prezentowany na festiwalach w Belgii i Finlandii, a w Polsce, w Lublinie i Kaliszu, gdzie otrzymał nagrodę specjalną na Międzynarodowych Prezentacjach Współczesnych Form Tanecznych. Od 2008 pracuje w zespole Wima Vandekeybusa, Ultima Vez z Brukseli, w której brał udział min. takich produkcjach m.in. jak: NieuwZwart (2009) ,Oedipus/Bet Noir (2011). W roku 2010 współpracował z wybitnymi Polskimi choreografami i reżyserami teatru-tańca takimi jak: Leszek Bzdyl (Le Sacre), Witold Jurewicz (Kochankowie), Jacek Owczarek (Zdarzenia). Członek stowarzyszenia Movin Łódź oraz Stowarzyszenia Połczyńskie Innowacje Kulturalne. Instruktor tańca współczesnego i improwizacji na warsztatach w całej Polsce. Od wielu lat współorganizuje Ogólnopolskie Warsztaty Tańca Współczesnego w Połczynie Zdroju.
 
Irena Joanna Lipińska (butoh i świadomość ciała)
Jacek Owczarek
Tancerka, choreografka i fotografka. Ukończyła polonistykę i kulturoznawstwo na Uniwersytecie Wrocławskim. Ukończyła kurs choreografii scenicznej i otrzymała dyplom w Artystycznej Alternatywie Art Studio w Krakowie. Warsztat taneczny zdobywała u wielu wybitnych tancerzy i choreografów tańca współczesnego oraz tańca butō. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca w Poznaniu. Uczestniczyła w rocznym programie stażystów Teatru ZAR. Rezydentka Art Station Foundation- Solo Projekt 2011. W 2011 roku przy wsparciu Instytutu im. Jerzego Grotowskiego przeprowadziła w Japonii projekt badawczo-edukacyjny dotyczący kobiecego tańca.
 
Jacek Owczarek (Kontakt Improwizacja)
Jacek Owczarek
Choreograf, tancerz, pedagog tańca, improwizacji i kontakt improwizacji. Od 1996 uczy tańca i kontakt improwizacji na warsztatach ogólnopolskich, międzynarodowych i kursach instruktorskich oraz w PPSKAK w Kaliszu. W latach 1994-2003 zatańczył w kilkunastu spektaklach Teatru Tańca ALTER Witolda Jurewicza. Brał udział w międzynarodowych projektach, współpracował z Teatrem Bretoncaffe w Warszawie oraz przy filmach Michała Tywoniuka i Darii Kopiec. Wiceprezes Fundacji Kino Tańca. Tworzył ruch sceniczny i występował w przedstawieniach teatralnych m.in. w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Teatrze Starym w Krakowie, Teatrze Nowym w Łodzi. Od 2007 roku jest wykładowcą na Akademii Muzycznej w Łodzi. W 2007 roku założył w Łodzi grupę Pracownia Fizyczna. Prezes Stowarzyszenia MOVIN’ ŁÓDŹ
 
Edilson Roque (technika Hortona, modern z elementami jazzu)
Jacek Owczarek
Edilson Roque urodził się w Rio de Janeiro. Uczył się tańca klasycznego i jazz'u w Centrum Sztuki « Nos da dança » w Rio, następnie wyjechał do Nowego Yorku gdzie kontynuował swoją edukację u Alvina Ailey'a. Po międzynarodowej karierze tancerza, podczas której wiele lat spędził w Compagnie Oba Oba, Edilson Roque zatrzymał się w Paryżu, gdzie uczy techniki Hortona. Jest nauczycielem w Centrum szkoleniowym Choréia, w Centre des Arts Vivants w Paryżu i regularnie zapraszanym nauczycielem Micadanses (centrum profesjonalnego treningu dla tancerzy), a także CEFEDEM w Rouen, gdzie prowadzi staże dla tancerzy zawodowych. W 2008 roku założył swój własny zespół Ediroque Dance Company, którego ostatni spektakl zatytułowany Sur un air de Bossa Nova miał swoją premierę listopadzie ubiegłego roku w Vingtième Théâtre w Paryżu.

Technika Hortona została wypracowana przez Lestera Hortona, żyjącego w latach 1906 – 1953 i stanowi jeden z fundamentów tańca modern. Technika ta, z założenia miała być terapeutyczna – korygująca, a także przygotowująca tancerzy do każdego typu tańca. Opracowana została na kompleksowym podejściu do ciała, z wnikliwą znajomością anatomii. Wymaga zdyscyplinowanej pracy nad silnym centrum, a podstawowymi cechami elementów ruchowych są: elastyczność, zakres, energia i koordynacja. Podczas kolejnych ćwiczeń tancerze zauważają coraz wyraźniej źródło każdego gestu i rozumieją zasady ruchu - tak na bieżąco mogą samodzielnie korygować swoje błędy i świadomie się poruszają. Chodzi o opanowanie techniki ruch i uwolnienie tańca i ekspresji.Każda lekcja techniki Hortona składa się w pierwszej części z ćwiczeń przy drążku, a w drugiej z choreografii w różnych stylach zawierającej ćwiczenia wprowadzone na początku lekcji.
 
Witold Jurewicz (technika ruchu)
Radosław Stępniak
Nauczyciel tańca, choreograf, reżyser, performer, wykładowca w Państwowym Pomaturalnym Studium Kształcenia Animatorów Kultury w Kaliszu i na kursach instruktorskich w całym kraju. Założyciel, dyrektor artystyczny i choreograf Teatru Tańca Alter. Od 1992 roku dyrektor artystyczny Międzynarodowych Prezentacji Współczesnych Form Tanecznych. Współpracuje z teatrami dramatycznym m.in. Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, Teatrami Bagatela, Słowackiego i Starym w Krakowie, Teatrem Polskim w Poznaniu, Teatrem Narodowym w Warszawie i Teatrem Kapitol we Wrocławiu. Bierze udział w licznych projektach tanecznych i teatralnych. Prowadzi warsztaty w kraju i za granicą.
 
Sebastian Zajkowski (polska technika tańca)
Sebastian Zajkowski
Umiejętności zawodowe zdobył w Państwowej Szkole Baletowej w Bytomiu. W 1987 roku po 8 latach intensywnej edukacji opuścił szkołę dla zawodowego zespołu. Później jako artysta Teatru Rozrywki występował w wielu produkcjach głównie o charakterze musicalowym, baletowym i w farsach. Latem 2000 roku dołączył do Śląskiego Teatru Tańca. Od tego czasu stworzył wiele ról w spektaklach Jacka Łumińskiego m.in. Niewinnych Marzeniach u Schyłku, Na Końcu Tęczy, Na Krawędzi Dnia i Snu, 7,5, Wrzaskowisku, Czarze Zwyczajnych Dni. Śnie Świętego, Zmieniając Pasy. Jako członek zespołu występował w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Niemczech, Portugalii, Indiach, na Litwie, w Wielkie Brytanii, Francji i Szwajcarii, jak i w wielu innych miastach w całej Polsce. Kompetencje pedagogiczne zdobywał w Wielkiej Brytanii oraz Stanach Zjednoczonych, gdzie prowadził zajęcia. Regularnie prowadzi zajęcia dla dzieci i młodzieży w Śląskim Teatrze Tańca w Bytomiu. W 2005 roku łącząc siły z Leszkiem Stankiem, kolegą z zespołu, zadebiutował jako choreograf tworząc Środek Ciężkości. Jego wkład jest szczególnie widoczny w sferze idei i unikatowego materiału ruchowego. tanecznych i teatralnych. Prowadzi warsztaty w kraju i za granicą.
 
Sylwia Hefczyńska – Lewandowska (polska technika tańca)
Radosław Stępniak
Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Od 1995 roku tancerka Śląskiego Teatru Tańca w Bytomiu. Tańczyła we wszystkich premierach, które od 1995 roku pojawiły się na deskach ŚTT. Były to zarówno spektakle w choreografii dyrektora artystycznego Jacka Łumińskiego oraz w choreografii zaproszonych gości (byli to m.in. Wendell Beavers, Henrietta Horn, Frank Handeler, Diane Elshout, Jay Hirabayashi, Barbara Bouqet). Brała udział w procesie rekonstrukcji spektaklu Poli Nireńskiej Pieśń żałobna z 1946 roku pod kierunkiem Rimy Faber w Waszyngtonie, a także jako tancerka i asystent choreografa w produkcjach zagranicznych – współpracowała z Kokoro Dance Company (Kanada) oraz z Ballet Met (Columbus – USA). W 2000 roku uzyskała dyplom tancerza zawodowego przyznawany przez Związek Artystów Scen Polskich, oficjalnie honorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 15 – tu lat bierze udział w festiwalach teatralnych krajowych i zagranicznych doskonaląc i prezentując swój warsztat zarówno taneczny, pedagogiczny, jak i choreograficzny (Międzynarodowa Konferencja Tańca Współczesnego i Festiwal Sztuki Tanecznej w Bytomiu, Prezentacje Współczesnych Form Tanecznych w Kaliszu, Międzynarodowe Spotkania Teatrów Tańca w Lublinie, Festiwal Teatralny w Avignon, Festiwal Interface w Kalkucie, Festiwal Tańca w Delhi, a także w Guangdong w prowincji Kanton w Chinach oraz inne). Jej dorobek pedagogiczny stanowią: współpraca z AWF we Wrocławiu, z Państwową Szkołą Baletową w Bytomiu, z Departamentem Tańca w Swarthmore College (USA), prowadzenie zajęć w ramach Nowej Serii Warsztatów Edukacyjnych dla Nauczycieli Tańca i Liderów Środowiska oraz Wyższej Szkoły Sztuk Performatywnych (Bytom).W 2005 r. zadebiutowała w roli choreografa, tworząc dotychczas trzy autorskie spektakle w ramach Laboratorium Choreograficznego ŚTT oraz kolejne w ramach Festiwalu Sztuki Wysokiej. Od października 2007 roku jest wykładowcą Polskiej Techniki Tańca Współczesnego na Wydziale Teatru Tańca Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. W 2008 roku uzyskała tytuł doktora w dziedzinie sztuk teatralnych. W 2007 roku została jej przyznana Nagroda Prezydenta Miasta Bytomia w dziedzinie kultury.
 
partnerzy
Strefa Kontaktu. 2011 CKiS. Wszelkie prawa zastrzeżone.